Pomoc socjalna a finanse państwa

Posted by admin on Grudzień 21, 2015 at 9:25 am

W prawo, czy w lewo – to dylemat wielu partii, rządów i budżetów. Kierunek, w jakich pójdą odbije się na finansach całego państwa. Uchwalony budżet to swojego rodzaju drogowskaz mówiący o tym, w jaką stronę idzie polityka. Pokaż swój budżet, a dowiemy się z niego, czy rząd jest bardziej prawicowy, czy lewicowy. Oprócz kwestii światopoglądowych, decyzja kogo i w jaki sposób finansować dużo mówi o kierunku,w  jakim zmierza polityka. Jak radzą sobie poszczególne państwa z kryzysem finansowym już pisaliśmy.

Rządy prawicowe są za wolnym rynkiem, uwolnioną gospodarką, samodzielnością obywateli i niskimi podatkami. Rządy lewicowe chcą rozbudowanej pomocy socjalnej, interwencji państwa w gospodarkę i dość wysokich stawek podatkowych. Teoria prosta i zgrabnie oddzielająca jednych od drugich. W praktyce, sytuacja jest bardziej  skomplikowana ; rządy prawicowe światopoglądowo mają lewicowe pomysły gospodarcze. W drugą stronę zdarza się to rzadziej, ale również. Obecnie, modne wśród prawic stało się nazywanie pomocy socjalnej tym, co należy się ludowi w ramach patriotycznego wspierania  swoich obywateli. Jednocześnie, żeby komuś dać, trzeba komuś zabrać – podatki zatem idą w górę. Czy to jeszcze prawica?

przysługujące pomoce socjalne

 

Dla porównania, dobrze jest się przyjrzeć wybranym państwom świata, by wyrobić sobie opinię o rodzaju i stanie pomocy socjalnej na świecie,oraz zobaczyć, jak ten element wpływ ana całość płynności finansowej państw  

  • USA – z jednej strony kraj,w  którym każdy może zostać kim chce i spełnić amerykański sen. Kraj wielkich gwiazd i jeszcze większych fortun. Mobilni obywatele przemieszczają się za pracą po 400 km. Z drugiej strony, gdyby nie Obama Care, ponad połowa nie mogłaby się leczyć szpitalnie z braku ubezpieczeń ( w końcu nieobowiązkowe). Ogromna pomoc socjalna wpompowana w afroamerykanów spełza na niczym, bo uczy ich wrodzonej bezradności i nie zbliża do opuszczenia ghettowych dzielenic.
  • Wielka Brytania, Francja, Niemcy, Belgia – ze względu na kolonialną przeszłość mają ogromną ilość emigrantów z Afryki i Indii, płacąc na nich ogromne sumy w ramach socjalu. Emigranci nie pracują, są mało wykształceni, z socjalu żyją i na nim polegają. Kolejne rządy widzą widmo katastrofy finansowej, do której zbliżają się ich państwa.
  • Grecja – państwo upadłe, zadłużone, rozpaczliwie ratowane przez UE. Państwo finansowało dodatki, pensje 13, 14, nagrody za mycie rąk, przychodzenie punktualnie, dodatki za pracę na wysokim piętrze budynku?. był raj, jest upadłość.
  • Polska – niska pomoc socjalna przy coraz wyższych podatkach, ewenement. Nowy rząd zapowiada dodatki socjalne, lecz z czego na nie weźmie – to już temat wielu spekulacji. Z obecnej pomocy korzysta znaczna część społeczeństwa, czyniąc socjal jedynym źródłem dochodu, pokoleniami nie pracując i ucząc następne stanu umysłu ?bieda?.
  • Norwegia – dość wysoki socjal, lecz pobiera go bardzo mały procent obywateli; państwo jest bogate, ludzie wykształceni i pracujący. Pomoc socjalna jest pomocą chwilową, nie sposobem na życie.

Jakie wioski można z tego wysunąć? Rady dla przyszłych pokoleń? Przede wszystkim, gdzie przebiega granica między pomocą a uczeniem bezradności? Mimo faktu, że sytuacja na rynku pracy nie jest łatwa. Naszym zdaniem warto poszukać rozwiązań polegających na polepszeniu warunków zatrudnienia a nie szukać kolejnych powodów, dlaczego nie warto pracować.

Share Button
Wyślij wniosek Twoje dane są zaszyfrowane i bezpieczne

Comments

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

  • Facebook
  • Google+
  • Twitter